Bir boşluktu belki.. içimdeki..
Bir çocukta mı gerçekti, yoksa bir kadında mı hayaletti..
Şimdiye kadarki; bir tül sessizliğindeydi..
Ve korku.. bir kuyunun sarhoşluğuyla üzerimdeydi..
Saksıdaki çiçek bitkinliğinde.. ümitsizdi..
ya şimdi?
Soyunduğumdu, kirli bir hasta önlüğü gibi..
Çürük meyveleri.. dolaptan attığım vakitti..
Şimdi dedemin bahçesindeki.. turunç ağacı mucizesi..
Kayıktan inmiş bir balıkçı.. nasıl ki iskelede sendelerdi..
Ayaklarından kayan sular gibi.. birden herşey değişti..
Elinden tuttum.. kendimi..
Ve şimdi ona bakandı içimdeki..
Perdelerin arkasındaki çocuk gibi..
Bekler miydi.. yoksa bakmadan gider miydi..
Göğe yükselen balon gibi..
Gözümü kamaştıran.. sevgiydi.. tünelin sonundaki ışık gibi..
Hiç yakalayamayacağım bir tren belki..

1 yorum :

güzel kalplim benim

Yorum Gönder

About this blog

Bu Blogda Ara